HIV

HIV – 1  – wirus ludzkiego niedoboru odporności ( ang. human  immunodeficiency virus) . Po wniknięciu do organizmu powoli wyniszcza układ odpornościowy, doprowadzając do rozwoju AIDS. Pierwsze zakażenia odnotowano w roku 1981, w roku 1983 wyizolowano wirusa.  Charakteryzuje się dużą zmiennością i zdolnościami mutacji nawet w obrębie jednego zakażonego. Możliwe drogi zakażenia wirusem to niezabezpieczony stosunek seksualny, używanie tych samych igieł do iniekcji ( wymiana krwi), łożysko lub krew w trakcie porodu oraz karmienie piersią.  Po zakażeniu wirusem organizm wykazuje nieswoiste objawy stanu zapalnego, lub nie daje ich wcale. Jedynym potwierdzeniem zakażenia wirusem HIV jest test.

HIV – 2  – mutacja wirusa wyizolowana w roku 1986, wolniej prowadzi do wystąpienia symptomów AIDS, jednak jest również bardziej odporna na leczenie antywirusowe.


MODEL WIRUSA HIV.

 

vi8

00016031

 

 


 

REPLIKACJA WIRUSA HIV.

hiv_replikacja

 

1. Wirus przyczepia się:  Białko otoczkowe cząsteczki wirusa wiąże się z receptorami białka CD4 zaatakowanej komórki.

2. Powielanie genów:  Wirus HIV „kopiuje” swój materiał genetyczny.

3.  Replikacja:  Wirus umieszcza powielone geny w DNA zakażonej komórki. Podczas podziału komórka wytwarza składniki HIV.

4.  Uwolnienie:  Składniki wirusa zgromadzone przy ściance komórki tworzą „pąk”, który odrywając się staje się nową cząsteczką HIV.