PRZEBIEG ZAKAŻENIA HIV

Zakażenie HIV może się przenieść tylko 3 drogami:

1. poprzez krew
  • w Polsce praktycznie niemożliwe jest nabycie zakażenia poprzez transfuzję krwi lub produktów krwiopochodnych, ani w placówkach ochrony zdrowia, ale używanie wspólnych igieł i strzykawek – z różnych powodów – ciągle się zdarza,
2. w kontaktach seksualnych
  • nie wszystkie aktywności seksualne są tak samo ryzykowne,
  • ale dla heteroseksualnych kobiet każdy rodzaj seksu jest bardziej ryzykowny, niż dla heteroseksualnych mężczyzn;
  • jedynym środkiem o udowodnionej skuteczności radykalnie zmniejszającym ryzyko zakażenia HIV jest prezerwatywa,
3. z zakażonej HIV matki na jej dziecko
  • ale obecnie szanse na urodzenie zdrowego dziecka przez kobietę świadomą swojego zakażenia wynoszą prawie 100% !.
W początkach epidemii AIDS zakażenie wirusem HIV było wyrokiem śmierci. Ale obecnie można żyć z HIV tak samo długo, jak przeciętnie żyją bez wirusa mieszkańcy krajów rozwiniętych. Tyle tylko, że warunkiem jest świadomość zakażenia i podjęcie we właściwym momencie leczenia antyretrowirusowego.
Od dawna już wiadomo, jak przebiega zakażenie HIV u osoby, która nie jest leczona:
po 2 – 3 tygodniach od zakażenia mogą pojawić się objawy infekcji pierwotnej, ale:
  • objawy są bardzo niecharakterystyczne, mogą przypominać grypę lub inne choroby zakaźne,
  • w tym czasie w organizmie osoby zakażonej nie ma jeszcze przeciwciał anty-HIV w takiej ilości, by mogły być zauważone przez testy,
  • objawy infekcji pierwotnej, niezależnie od ich ilości i nasilenia, ustępują bez leczenia,
  • wszystko to powoduje, że w tym stadium zakażenie jest niezwykle trudno rozpoznać.
      stadium bezobjawowe zakażenia HIV może trwać średnio 8 – 10 lat:
  • tak długo osoba zakażona może nie mieć żadnych dolegliwości, objawów związanych z zakażeniem HIV, ale:
    • w tym czasie wirus namnaża się ciągle w organizmie osoby zakażonej powodując systematycznie niszczenie limfocytów CD4 – istotnych dla układu odpornościowego człowieka,
    • osoba zakażona może przekazywać swoje zakażenie innym,
    • najlepiej, by zakażenie zostało rozpoznane w tym stadium, bo daje to największe szanse na wykorzystanie istniejącego obecnie leczenia antyretrowirusowego !
      stadium objawowe:
  • objawy pojawiające się u zakażonej HIV osoby też nie są zbyt charakterystyczne – mogą się pojawić (lub nasilić) objawy chorób skóry, wystąpić gorączka (ale nie stany podgorączkowe – gorączka to temperatura powyżej 38,5oC), której przyczyn nie udaje się wyjaśnić przez ponad miesiąc, biegunka, chudnięcie, którego się nie planowało i inne,
  • pojawienie się objawów, dolegliwości, które trudno rozpoznać i trudno leczyć powinny skłonić do zrobienia testu na HIV, nawet jeśli lekarz tego nie zleci – rozpoczęcie leczenia w tym stadium też daje szanse na długie życie !

      AIDS:

  • zespół nabytego niedoboru odporności, czyli AIDS, to końcowe stadium zakażenia, do którego w obecnych czasach w ogóle nie powinno dochodzić !
  • rozpoznawany jest wówczas, kiedy u osoby zakażonej wystąpi jedna z tak zwanych chorób wskaźnikowych AIDS:
    • są to choroby zakaźne, tak zwane infekcje oportunistyczne, które wykorzystują „okazję” zaatakowania osoby z osłabionym przez wirus układem immunologicznym – odpornościowym; a także nowotwory.
  • niestety ciągle w naszym kraju rozpoznawane są przypadki AIDS, gdyż najpierw osoba zapada na którąś z chorób wskaźnikowych i dopiero wtedy wykonywane są testy i rozpoznawane jest zakażenie HIV.
  • w wielu przypadkach rozpoczęcie leczenia antyretrowirusowego już w stadium AIDS daje szanse na odtworzenie (rekonstrukcję) układu immunologicznego, ale niestety nie zawsze się to udaje.
Obecnie – dzięki istniejącej terapii antyretrowirusowej, dostępnej także w Polsce – nikt nie powinien chorować, ani tym bardziej umierać na AIDS.
Świadomość zakażenia pozwala wykorzystać istniejące leki, pozwala na długie życie, pracę zawodową, założenie rodziny.
Dlatego częściej powinno się robić testy na HIV, na przykład:
  • przed „konsumpcją” nowego związku oboje partnerzy mogliby zrobić test, by wiedzieć, czy są dla siebie bezpieczni,
  • po skorzystaniu z płatnych usług seksualnych, jeśli nie użyto prezerwatywy,
  • po przygodnym seksie na wakacjach, w delegacji, etc.
Najlepiej robić testy na HIV w punktach konsultacyjno-diagnostycznych, w których testy wykonywane są bez skierowania, bezpłatnie i anonimowo, a w rozmowie przed i po teście można wyjaśnić wiele wątpliwości dotyczących ryzyka zakażenia.
Dokładne informacje o tym, jak wykonywany jest test, a także adresy istniejących w Polsce punktów dostępne są na stronie internetowej www.leczhiv.pl oraz na stronie Krajowego Centrum ds. AIDS – www.aids.gov.pl .