RODZICIELSTWO A HIV

Do decyzji pary należy wybór najbardziej odpowiadającej metody spośród:
-Niezabezpieczony stosunek w dni płodne (niewykrywalna wiremia)
-Metody wspomaganego rozrodu
-Adopcja

Ryzyko zakażenia matka – dziecko
Ryzyko zakażenia z matki na dziecko może wystąpić:
-podczas ciąży
-podczas porodu
-podczas karmienia piersią

Ryzyko zakażenia HIV w okresie ciąży, porodu i karmienia piersią wynosi około 20-30%.

Profilaktyka okołoporodowa zmniejsza je do wartości poniżej 0,5-1%.
(statystyki wskazują, że przy zastosowaniu profilaktyki okołoporodowej nie urodziło się żadne zakażone dziecko)

Protokół ACTG – 076
Jest to protokół medyczny, którego skuteczność stwierdzono
w badaniach z 1994 r. mający na celu zredukowanie do minimum ryzyka zakażenia dziecka. Składa się on z:
-Podania kobiecie leków antyretrowirusowych (zawierających w zestawie AZT) od III miesiąca ciąży
-Podczas porodu podania AZT dożylnie
-Podania dziecku AZT w syropie do 6 tyg. życia

Opieka nad kobietami zakażonymi HIV
Badania nie wykazują, aby ciąża kobiety zakażonej HIV wiązała się
z niekorzystnym wpływem na jej zdrowie.

Ciąża kobiety zakażonej powinna być dokładniej monitorowana pod względem stanu zdrowia zarówno matki, jak i dziecka.

Zarówno wśród zakażonych HIV jak i nie zakażonych kobiet obserwuje się w czasie ciąży przejściowy spadek CD4, który ustępuje po porodzie.

U kobiet, które zaszły w ciążę już w czasie leczenia ARV można rozważyć przerwanie terapii w pierwszym trymestrze ciąży, jednak najnowsze badania wskazują, iż leczenie powinno być kontynuowane również w tym okresie.

Kobieta zakażona HIV ma prawo rodzić w każdym szpitalu, który sobie wybierze

ARV a ciąża

Większość leków antyretrowirusowych nie wykazuje działania powodującego powstawanie wad u dziecka (teratogennego)

Jeśli jednak przyjmujesz Efavirenz (Stocrin, Sustiva), zabezpieczaj się przed nieplanowaną ciążą

Jeśli przyjmując ten lek zdecydujesz się na dziecko, zgłoś to lekarzowi prowadzącemu, zanim zajdziesz w ciążę

Efavirenz wykazuje silne działanie teratogenne szczególnie w I trymestrze ciąży

Zakażenia HIV u dzieci

Dziecko rodzi sie z wszystkimi przeciwciałami, jakie ma jego mama. Jeśli wiec jest zakażona HIV, dziecko też będzie miało przeciwciała skierowane przeciwko wirusowi.

Jednakże ich obecność nie dowodzi wcale, że dziecko jest zakażone. Przeciwciała anty-HIV mogą utrzymywać sie w organizmie dziecka przez 18 miesięcy

Tak wiec przez 1,5 roku obecność tych przeciwciał ani nie potwierdza, ani nie wyklucza zakażenia HIV dziecka.

U niezakażonego dziecka przeciwciała zanikają. Nie znaczy to wcale, że dziecko zwalczyło zakażenie. Ono po prostu nie było zakażone.

Wcześniejsze wykluczenie lub potwierdzenie zakażenia możliwe jest dzięki poszukiwaniu materiału genetycznego (metoda hodowli komórkowej) wirusa we krwi dziecka, wymaga jednak przynajmniej dwukrotnego powtórzenia badan wirusologicznych z niezależnych próbek krwi.

Nie należy pobierać krwi pępowinowej

W początkach epidemii HIV/AIDS rokowanie części dzieci zakażonych w okresie okołoporodowym było bardzo poważne.

Przebieg zakażenia jest znacznie bardziej dynamiczny niż
u osób dorosłych (nie dojrzały układ immunologiczny).

25-30% dzieci rozwijało pełno objawowe AIDS do końca 1 roku życia.

Występują liczne odchylenia rozwojowe będące wynikiem zaników korowych (opóźnienia mowy, zaburzenia funkcji poznawczych i motorycznych)

Większość umierała przed ukończeniem 4 roku

Wprowadzenie leków antyretrowirusowych poprawiło jednak rokowanie dzieci zakażonych HIV.

Należy rozpocząć leczenie zaraz po potwierdzeniu faktu zakażenia u dziecka.

Wczesna terapia pozwala uniknąć występowania trwałych uszkodzeń narządowych i zaburzeń rozwojowych.

Podobnie jak u dorosłych leki muszą być przyjmowane przez całe życie.

U dzieci i adolescentów nie bada się strukturalnych przerw
w leczeniu.

Podobnie jak u dorosłych zakażenie przyjmuje postać choroby przewlekłej.

W krajach rozwijających się, dostęp do leczenia jest niestety bardzo ograniczony.
W związku z możliwością interwencji zmniejszających ryzyko zakażenia dziecka wszystkie kobiety w ciąży powinny mieć zaoferowane badanie w kierunku zakażenia HIV. W 1999 roku w USA badanie w kierunku zakażenia HIV uznano za rutynowy element opieki prenatalnej
W Polsce tylko 3% kobiet w ciąży lekarz zleca wykonanie testu w kierunku HIV (TNS/OBOP)

Ojcostwo a HIV

Jeszcze kilka lat temu parom, w których zakażony HIV był mężczyzna pragnącym posiadać potomstwo zalecano rezygnację z zabezpieczeń w dni płodne kobiety.

Wskazywano jednak na ryzyko stosunku, w trakcie którego mogło dojść do zakażenia, a nie musiało – do zapłodnienia.

Przy obecnym stanie wiedzy medycznej, mężczyzna zakażony HIV może mieć dzieci nie narażając partnerki, a co za tym idzie, dziecka na zakażenie poprzez procedurę medyczną oczyszczającą nasienie z wirusa.

Oczyszczania nasienia z wirusa, to procedura wykorzystująca różnicę ciężaru oraz wielkości HIV i plemników.

Dokonywane jest odwirowanie nasienia, które powoduje osiadanie zdrowych plemników na dnie probówki jako cięższych od HIV.

Poprzez przebicie się przez dno probówki uzyskuje się oczyszczone nasienie.

Następnie dokonuje się zabiegu klasycznej sztucznej inseminacji u niezakażonej partnerki.

Leczenie ARV a płodność

Mówiąc o możliwości posiadania dzieci, należy zaznaczyć, iż leki ARV nie pozostają bez wpływu na możliwości prokreacyjne osób zakażonych HIV.
Rozwiązując problem obniżonej płodności można wziąć pod uwagę różnorodne procedury leczenia niepłodności:
-Leczenie hormonalne
-IUI (AID/AIH) (sztuczna inseminacja nasieniem partnera/nasieniem dawcy)
-IVF/ICSI (in-vitro/ in-vitro z mikromanipulacją)

Należy podkreślić, iż -według amerykańskich badań – dostęp do metod leczenia niepłodności jest dużo wyższy dla par, w których zakażony jest mężczyzna, aniżeli w przypadku zakażonej kobiety.

Adopcja a HIV

Ośrodek adopcyjny wymaga zaświadczenia od lekarza rodzinnego o stanie zdrowia.

Nie jest wymagany test w kierunku HIV.

W przypadku poinformowania ośrodka adopcyjnego
o jakiejkolwiek chorobie przewlekłej (również o dodatnim statusie serologicznym), adopcja nie może zostać zawiązana.

Może jednak dokonać się ustanowienie rodziny zastępczej, co zależy od ośrodka adopcyjnego i sądu rodzinnego.

Antykoncepcja i HIV

-Hormonalne środki antykoncepcyjne mogą wchodzić
w interakcje z lekami antyretrowirusowymi co może zmniejszać ich skuteczność w zapobieganiu ciąży.
-Preparaty stosowane miejscowo (dopochwowo), zawierające środki plemnikobójcze, przede wszystkim nonoksynol 9, powodują często podrażnienia, mikrourazy pochwy, a ich skuteczność antykoncepcyjna nie jest największa.
-Możliwe jest także stosowanie antykoncepcji „nagłej” – po kontakcie seksualnym bez zabezpieczenia lub w przypadku, gdy zawiodły stosowane sposoby zapobiegania niechcianej ciąży – poprzez przyjęcie dwóch tabletek leku o nazwie Postinor-Duo. Przyjmując jednak leki antyretrowirusowe, zwłaszcza inhibitory proteazy, dawka leku powinna zostać ewentualnie podwojona (informacje na ulotce dołączonej do leków antyretrowirusowych).