Autor Wątek: CZYNNIKI RYZYKA ZAKAŻENIEM HIV, JAK DOCHODZI DO ZAKAŻENIA HIV.  (Przeczytany 18674 razy)

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

guest258

  • Gość
Poniżej uszeregowano płyny ustrojowe człowieka od niezakaźnych  do najbardziej niebezpiecznego:

ŁZY - POT - ŚLINA, nie są w stanie zakazić ( szacuje się, że potrzeba minimum 5 litrów śliny do zakażenia ) - WYDZIELINA POCHWY - SPERMA - KREW ( krew 0,1 ml przy wysokiej wiremi ). HIV znajduje się we wszystkich płynach ustrojowych osoby zakażonej.

 Pomimo tego jego ilość w poszczególnych z nich jest zróżnicowana i do zakażenia są zdolne tylko krew, sperma wydzielina pochwy i płyn nasienny (bezbarwny płyn pojawiający się u mężczyzn u nasady członka w czasie podniecenia, zanim jeszcze nastąpi wytrysk). Wynika z tego, że ani ślina, ani pot, ani łzy nie mogą być źródłem zakażenia, gdyż ilość wirusa w nich zawarta jest zbyt mała.


 Do zakażenia może dojść tylko wtedy, gdy występują jednocześnie trzy czynniki:

 1. odpowiednia ilość wirusów tzn. nie mniej jak około 0,1 ml - 1 kropla.

 Do zakażenia potrzeba wiele wirusów. Pojedyncze nie są groźne. Wystarczająca do zakażenia porcja wirusów występuje tylko we krwi osoby zakażonej, nasieniu, wydzielinie kobiecych narządów płciowych i mleku kobiety. Przecietnie nie mniej jak około 0,1 - 0,2 ml tj. 1 - 2 krople krwi. Często używa się też określenia, że do zakażenia potrzeba ilości krwi " widocznej gołym okiem " tj. np. " może wystarczyć taka ilość, jaka pozostaje w końcówce strzykawki i w świetle igły w sprzęcie do iniekcji używanym wspólnie przez wiele osób do przyjmowania w iniekcjach narkotyków, ale także anabolików, sterydów i tym podobnych. " Człowiek jest w stanie gołym okiem zauważyć krew wielkości kropli mniejszej lub większej. Oczywiście przy małej kropli krwi potrzebna jest milionowa wiremia, świeża krew i otwarte wrota do krwioobiegu by była możliwość zakażenia.

2. odpowiednia jakość wirusów tzw. aktywnych "zjadliwych" wirusów

 Do zakażenia potrzeba aktywnych "zjadliwych" wirusów, sprzyja temu bardzo wysoka wiremia. Zakażająca krew musi mieć bardzo wysoką wiremię, jest ona na początku zakażenia oraz w stadium nieleczonego AIDS, leki ogromnie zbijają wiremię do prawie niewykrywalnej.... Poza organizmem człowieka wirusy HIV szybko tracą aktywność w wyniku wysychania i obecności tlenu zawartego w powietrzu , ogrzewania, działania mydła, środków do mycia i prania oraz chemicznych środków dezynfekujących.

 3. odpowiedni sposób wniknięcia wirusów do organizmu tzw. wrota

 Do zakażenia dochodzi poprzez stosunek płciowy. HIV przenoszony bywa również z krwią, np. podczas zabiegów medycznych lub w sytuacjach, gdy zakażona krew dostanie się do spojówki, śluzówki lub przez uszkodzoną skórę. Bardzo niebezpieczne jest też używanie tego samego sprzętu do wstrzykiwania środków odurzających, ponieważ wtedy wirusy wnikną prosto do krwi np. tyczy się używanych strzykawek. Jedno miejsce gdzie naukowo wykazano, że HIV może przetrwać przez dłuższy okres czasu tj. około 2 doby ( około 48 godzin ), istnieje tylko w igłach używanych strzykawek. Środek igły często zawiera wystarczającą ilość krwi tzn. 0,1 ml ( około 1 kropli ) o bardzo wysokiej wiremi. Obecność krwi w igle oraz istniejące tam warunki sprzyjają wirusowi HIV przed wysychaniem i obecnoscią tlenu zawartego w powietrzu które to czynniki są dla niego wyniszczające. W używanej strzykawce wirus może przeżyć , dodatkowo mając bardzo dobre " wrota " tj. bezposrednie wstrzyknięcie w żyłę do krwioobiegu może zakazić, minimala ilość krwi potrzebnej do zakażenia pokazując obrazowo, jest wielkości takiej ile może się zmieścić w środku igły od strzykawki przy wysokiej wiremi wystarczy około 1 kropli tj. około 0,1 ml. Reasumując, konkluzja jest następująca aby doszło do zakazenia HIV może starczyć jedna świeża kropla prosto w żyłę przy wysokiej wiremi.

Obecnie już wiadomo, iż zakaźność osoby seropozytywnej zależy od stadium zakażenia HIV i poziomu wiremii w jej organizmie.

 Wysokość poziomu wiremii koreluje z częstością przenoszenia zakażenia na partnerów seksualnych - im wyższy jej poziom, tym większe ryzyko przeniesienia zakażenia na partnera lub partnerkę seksualną. Krótko po zakażeniu, podczas ostrej infekcji HIV, kiedy poziom wiremii jest zwykle wysoki, ryzyko zakażenia jest ponad 10-krotnie wyższe, niż w bezobjawowym stadium zakażenia, wyższe jest także w stadium AIDS.

 Większe stężenia wirusa znajdowane są w nasieniu, niż w wydzielinach narządów płciowych kobiety. Ten fakt, jak również odmienna budowa anatomiczna narządów płciowych przyczynia się do tego, iż zakażenie HIV ponad 8-krotnie łatwiej przenosi się z mężczyzny na kobietę, niż z kobiety na mężczyznę


Zaznaczam,  kontakt materiału zakaźnego, jakim jest nasienie i krew, nie zawsze musi prowadzić do zakażenia. Zależy to od wielu czynników, takich jak ilość wirusa, zakaźność szczepu wirusa i czasu kontaktu z wrażliwą powierzchnią, a także od stanu układu odpornościowego osoby potencjalnie narażonej na zakażenie.

Offline Lucyfer

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • Wiadomości: 1910
  • Płeć: Mężczyzna
Odp: CZYNNIKI RYZYKA ZAKAŻENIEM HIV, JAK DOCHODZI DO ZAKAŻENIA HIV.
« Odpowiedź #1 dnia: 07-Sty-2017, 20:12:18 »
Warto dodać również że błona śluzowa odbytu też może być wysoko zakaźna.
« Ostatnia zmiana: 15-Sty-2017, 19:22:20 wysłana przez Eliska »
22/24/2022
CD4 = 2100
VR = target not detected

NIE ODPOWIADAM NA PRYWATNE WIADOMOŚCI!!!

guest258

  • Gość
Odp: CZYNNIKI RYZYKA ZAKAŻENIEM HIV, JAK DOCHODZI DO ZAKAŻENIA HIV.
« Odpowiedź #2 dnia: 07-Sty-2017, 21:28:50 »
Kontakty analne (doodbytnicze) pociągają za sobą największe ryzyko zarówno dla strony „biernej”, jak i „czynnej”.

 "Do niedawna sądzono, iż największe ryzyko ponosi w takich kontaktach strona bierna, ze względu na wrażliwość na zakażenie błony śluzowej odbytu i większą możliwość urazów. Ryzyko zakażenia strony biernej przez zakażonego HIV partnera oszacowano na 0,82%, ale serokonwersje obserwowano także po jednym lub dwóch biernych kontaktach analnych bez zabezpieczenia. Jednakże także dla strony czynnej kontakty takie nie są bezpieczne. Wielokrotnie wykazywano, iż w wydzielinach odbytu znajdowano zarówno RNA HIV, jak i DNA HIV (wskazującego na obecność HIV w zakażonych komórkach), wykazywano także, iż wprawdzie terapia antyretrowirusowa powoduje zmniejszenie stężenia RNA HIV w odbycie, jednak u około połowy badanych stwierdzano obecność DNA HIV. W grudniu 2004 roku opublikowano doniesienie, iż poziom wiremii w wydzielinach odbytu może być o wiele większy, niż we krwi i w nasieniu, także u mężczyzn, w których krwi wiremia znajdowała się poniżej granicy wykrywalności. Wykazano, iż u 64 badanych mężczyzn średni poziom wiremii w nasieniu wynosił 3 550 kopii RNA HIV/ml, we krwi 17 400 kopii/ml, a w wydzielinach odbytu 91 200 kopii/ml, zaś podwyższony jej poziom utrzymywał się nawet u mężczyzn leczonych lekami antyretrowirusowymi, u których wynosił: w nasieniu 1 000 kopii, we krwi 200 kopii/ml, a w wydzielinach odbytu – 3 980 kopii RNA HIV/ml."

Źródło: Krajowe Centrum ds. AIDS
 Zakażenie HIV w następstwie kontaktów seksualnych
 3. Rodzaje aktywności seksualnej a ryzyko zakażenia HIV.
 http://www.aids.gov.pl/files/wiedza/3_sex_popr.pdf