FORUM > WSZYSTKO O LEKACH I LECZENIU

GRUPY LEKÓW ARV

(1/1)

Eliska:
    1.Nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy:

- Zydowudyna (AZT) – uwaga!!! Nie należy nadużywać paracetamolu;
- Didanosine (Videx) – uwaga!!! Podczas przyjmowania Videxu nie wolno pić alkoholu!!!
- Zalcitabine (Hivid) – uwaga!!! Może wchodzić w interakcje z lekami moczopędnymi, estrogenami, tetracyklinami oraz lekami zawierającymi magnez; Podczas przyjmowania preparatu nie wolno pić alkoholu!!!
- Stavudine (Zerit)
- Lamivudine (3TC, Epivir) – uwaga!!! może wchodzić w interakcję z Biseptolem
- Abacavir (ABC, Ziagen) – ważne!!! Mogą występować reakcje nadwrażliwości zagrażające życiu. Przyjmując ten lek należy nosić przy sobie kartę ostrzeżenia, a także zgłaszać lekarzowi jakiekolwiek objawy mogące świadczyć o uczuleniach.
- Tenofovir (Viread)
- Zidovudine + Lamivudine (Combivir)
- Zidovudine + Lamivudine + Abacavir (Trizivir)
- Emtricitabine (Coviracil) – nowy lek
- W fazie badań: ACH, Amdoxovir, BCH

2.Nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy

- Nevirapine (Viramune) – uwaga!!! Powoduje brak skuteczności antykoncepcji hormonalnej!!!
- Delaviridine (Rescriptor) – uwaga!!! 1. Podnosi poziom sildenafilu (Viagra) do wartości niebezpiecznych dla życia; 2. Nie należy pić ziela dziurawca podczas stosowania leku (ziele hamuje działanie prepararu); 3. Nie jest wiadomy wpływ leku na skuteczność antykoncepcji hormonalnej
- Efavirenz (Stocrin, Sustiva)
- W fazie badań: TMC 120 i 125, Capravirine, DPC 083 i 817, Calandoline A

3.Inhibitory proteazy

- Saquinavir (Fortovase, Invirase) – uwaga!!! 1. Podnosi poziom sildenafilu (Viagra) do wartości niebezpiecznych dla życia; 2. Nie należy pić ziela dziurawca podczas stosowania leku, nie należy przyjmować preparatów z czosnkiem, nie należy pić soku grejpfrutowego!!!
- Indinavir (Crixivan) – uwaga!!! 1. Podnosi poziom sildenafilu (Viagra) do wartości niebezpiecznych dla życia; 2. Nie należy pić soku grejpfrutowego i alkoholu!!!
- Ritonavir (Norvir) – uwaga!!! Nie należy pić ziela dziurawca; lek może obniżyć znacznie skuteczność doustnej antykoncepcji hormonalnej; podnosi poziom sildenafilu (Viagra) do wartości niebezpiecznych dla życia;
- Nelfinavir (Viracept) – uwaga!!! Nie należy pić ziela dziurawca; lek może obniżyć znacznie skuteczność doustnej antykoncepcji hormonalnej; podnosi poziom sildenafilu (Viagra) do wartości niebezpiecznych dla życia;
- Amprenavir (Agenerase) – uwaga!!! Lek może obniżyć skuteczność doustnej antykoncepcji hormonalnej; Podnosi poziom sildenafilu (Viagra)
- Lopinavir + Ritonavir (Kaletra) – uwaga!!! Nie należy pić ziela dziurawca; lek może obniżyć znacznie skuteczność doustnej antykoncepcji hormonalnej; podnosi poziom sildenafilu (Viagra) do wartości niebezpiecznych dla życia;
- Atazanavir (Reytaz)
- W fazie badań: Tipranavir, TMC 126 i 114, Fosamprenavir, Mozenavir

INHIBITORY WEJŚCIA:

4.Inhibitory fuzji

- T20 (Fuzeon) – zatwierdzony do stosowania u osób z ograniczonymi opcjami terapeutycznymi
- W fazie badań: T 1249 i 649, PRO 542

5.Inhibitory koreceptorów (antagoniści receptorów chemokin, antagoniści receptorów CCR-5)

- Maraviroc – zatwierdzony do stosowania u osób z ograniczonymi opcjami terapeutycznymi przez europejską EMEA, oczekuje na zarejestrowanie w USA przez FDA)
-W fazie badań: SCH-C i D, TAK-779, AMD3100 i in.

6.Inhibitory receptorów CD4

7.Inhibitory integrazy

- Isentress (Raltegrawir) – Zatwierdzony do stosowania u osób z ograniczonym opcjami terapeutycznymi.
- W fazie badań: S-1360

8.Inhibitory dojrzewania

- Temacrazine – w fazie badań
- Bevirimat – w fazie badań

9.Immunomodulatory (Szczepionki terapeutyczne)

- Remune, WF10, Interkulina 2, Z100 – wszystkie w fazie badań



ZASADY DZIAŁANIA POSZCZEGÓLNYCH GRUP

Inhibitory wejścia – blokują wniknięcie wirusa do komórki CD4 na różnych poziomach:
1.Blokery wiązania - zapobiegają związaniu się receptora komórki CD4 i wirusowego białka gp120
2. Inhibitory koreceptorów CCR-5, CXCR4 - blokują syntezę między koreceptorami komórki CD4 i gp 120
3. Infibitory fuzji - zapobiegają wiązaniu się otoczki wirusa z błoną komórki CD4 poprzez blokowanie działania białka wirusowego gp41

Inhibitory odwrotnej transkryptazy (nukleozydowe, nienukleozydowe i nukleotydowe) – hamują aktywność enzymu odwrotnej transkryptazy. Mają za zadanie zakłócać proces przepisywania kodu genetycznego wirusowego RNA na wirusowe DNA.

Inhibitory integrazy – leki powodujące blokowanie działania enzymu integrazy odpowiedzialnego za włączenie prowirusowego DNA do genomu komórki.


Inhibitory proteazy – hamują aktywność proteazy powodując, że z zakażonej komórki uwalniają się wprawdzie nowe cząsteczki HIV, ale nie są one zdolne do zakażania nowych komórek.

Inhibitory dojrzewania – celem ich działania jest zapobieganie tworzenia się zewnętrznej otoczki wirusa lub uwolnienia się nowej kopii HIV z zainfekowanej komórki CD4.




PARĘ WSKAZÓWEK
Od dawna wiadomo, że leczenie jednym lekiem antyretrowirusowym to błąd w sztuce lekarskiej.

Jedynym wyjątkiem jest podawanie AZT kobietom ciężarnym .

Zalecanym schematem lekowym jest stosowanie terapii składającej się z trzech leków z dwóch różnych grup.

Leczenie należy rozpocząć jednocześnie wszystkimi zalecanymi lekami w pełnej zalecanej dawce






OCENA SKUTECZNOŚCI LECZENIA
-Skuteczność wirusologiczna – oznaczająca poziom wiremii w surowicy krwi. Oznaczanie wiremii rekomendowane jest:
Przed rozpoczęciem leczenia
Po miesiącu od rozpoczęcia leczenia
Po każdych kolejnych 3 miesiącach
UZYSKANIE NIEWYKRYWALNEJ WIREMII MA ZNACZENIE PRIORYTETOWE DLA TERAPII

-Skuteczność immunologiczna – oznacza podniesienie poziomu limfocytów CD4

-Skuteczność kliniczna – oznacza korzystny wpływ terapii na wyeliminowanie ryzyka wystąpienia zakażeń oportunistycznych i ich nawrotów.





GŁÓWNY WYZNACZNIK SKUTECZNOŚCI LECZENIA

ADHERENCJA – zdolność pacjenta do regularnego przyjmowania leków.

W przypadku leczenia antyretrowirusowego adherencja jest niezbędna dla prawidłowego działania medykamentów. HIV ma bowiem ogromną zdolność do tworzenia mutacji. Dlatego opuszczenie nawet jednej dawki może spowodować powstanie szczepów wirusa opornych na leczenie i, w konsekwencji, LEKOOPORNOŚCI.

LEKOOPORNOŚĆ
HIV namnażając sie w organizmie nie robi tego w sposób idealny. Podczas tworzenia się kolejnych kopii wirusa powstają błędy nazywane mutacjami.
Mutacje są to bardzo niewielkie zmiany struktury genetycznej wirusa, które mogą się stać szkodliwe dla wirusa, powodując, że nie będzie zdolny do dalszej replikacji, czyli tworzenia kolejnych swoich kopii.
Jednak mutacje mogą również pozwalać mnożyć się HIV nawet w obecności leków antyretrowirusowych.
Wirus zdolny do replikacji w organizmie osoby przyjmującej leki antyretrowirusowe nazywany jest wirusem opornym na leki.
Największe prawdopodobieństwo powstania oporności na leki ma miejsce kiedy:

-przyjmowane są nieregularnie,
opuszczane są dawki,
-pacjent nie stosuje sie do zaleceń nakazujących przyjmowanie leków na pusty żołądek lub z posiłkiem

Leki będą wprawdzie w organizmie pacjenta, ale w stężeniach zbyt małych, by hamować replikację HIV
To z kolei ułatwia powstawanie oporności na jeden lub wiele leków
Po pewnym czasie wirusy oporne zaczynają dominować, a leczenie staje się nieskuteczne.





KIEDY MOŻNA PRZERWAĆ LECZENIE?
-W I trymestrze ciąży, jeśli kobieta podejmie taką decyzję
-U kobiet po porodzie poddanych protokołowi ACTG-076, których stan nie wymaga leczenia
-Przy nie dających się znieść działaniach ubocznych
-W razie niedostępności leków
-W razie interakcji z innymi lekami

KAŻDĄ TAKĄ DECYZJĘ NALEŻY SKONSULTOWAĆ Z LEKARZEM PROWADZĄCYM!!!

W razie konieczności przerwania leczenia, należy odstawić wszystkie leki jednocześnie.
Przyjmowanie jedynie dwóch lub jednego leku może przyczynić się do szybszego powstania lekooporności.

Nawigacja

[0] Indeks wiadomości

Idź do wersji pełnej